Waarom iedereen ineens The Idaho Murders kijkt

Vier studenten, doodgestoken in hun slaap. Een dader die na drieënhalf jaar nog steeds niet zegt waarom. En een docuserie die daar drie afleveringen omheen bouwt en meteen naar de nummer 1-positie van Netflix schiet, ook in Nederland. The Idaho Murders: College Nightmare is het gesprek van de week. Maar de reden waarom we kijken, is niet wat je denkt.

Het antwoord dat je nooit krijgt

Hier zit de haak. Bryan Kohberger, destijds promovendus criminologie, bekende in juli 2025 de moord op vier studenten van de University of Idaho en kreeg levenslang. Door die deal kwam er nooit een proces. En dus ook nooit een motief.

Een true crime-serie zonder antwoord klinkt als een kookprogramma zonder recept. Toch werkt het. Juist dat gat houdt je vast, want je blijft zelf puzzelen. Regisseur Skye Borgman zei tegen TIME dat het de families ook dwarszit: als Kohberger in ruil voor zijn deal had moeten uitleggen waarom, had ze dat enorm geholpen. “Ze zijn boos.” Vader Steve Goncalves noemde de gevangenis zelfs smalend “een kinderdagverblijf”, omdat de doodstraf van tafel ging.

Echte paniek kijkt anders dan acteerwerk

De Telegraaf vatte het deze week treffend samen: je hoort in dit soort series de paniek van echte mensen, en dat sleurt je het verhaal in. Schokkerige bodycambeelden, Ring-deurbelcamera’s, appjes van die nacht zelf. Geen acteur die paniek naspeelt, maar de echte 911-belletjes.

Dat is precies waar deze serie op leunt. Borgman koos er bewust voor om Kohberger niet centraal te zetten. Geen jeugdfoto’s, geen psychologenpanel dat zijn brein fileert. De vier slachtoffers, Madison Mogen, Kaylee Goncalves, Xana Kernodle en Ethan Chapin, en hun families dragen het verhaal. En het slaat aan.

Vergelijk dat met hoe true crime er een paar jaar geleden uitzag. De Dahmer-serie met Evan Peters maakte van de dader bijna een hoofdrolspeler, met alle kritiek van dien. Deze golf draait dat om. De moordenaar is bijzaak geworden.

De dader roert zich alsnog

Wrang detail: twee dagen voor de Netflix-première belde Kohberger vanuit een zwaarbeveiligde gevangenis bij Boise met The New York Times. Hij heeft een verzoekschrift ingediend om zijn veroordeling aan te vechten en zegt nu onschuldig te zijn. “Er is veel misgegaan in die schikkingsgesprekken”, aldus Kohberger tegen de krant. Hij zou nooit hebben willen bekennen.

Timing die je bijna niet kunt verzinnen. De man die drieënhalf jaar zweeg, wil ineens gehoord worden precies in de week dat een serie over zijn zwijgen wereldwijd op nummer 1 staat.

Even alles op een rij:

Kijken wij hier eigenlijk wel oké naar?

Eerlijk gezegd wringt er iets. Jazzmin Kernodle, zus van Xana, zegt in de serie dat de deal haar familie een slopend proces bespaarde en dat ze eindelijk kan beginnen met helen. Tegelijk zitten wij met chips op de bank haar ergste nachtmerrie te bingen.

Toch is dit een gezondere vorm van true crime dan de dader-verheerlijking van een paar jaar terug. Je onthoudt na drie afleveringen de namen van vier studenten, niet het gezicht van hun moordenaar. Dat is winst. Zit je na afloop nog in de kijkstemming, dan staan er in onze lijst met de vetste Netflix-series van dit moment wat luchtiger opties tussen.

Blijft de vraag: kijk jij true crime voor het verhaal van de slachtoffers, of stiekem toch om de moordenaar te snappen?