Patrick Roest gooit het roer om na twee lastige jaren

Patrick Roest verlengt zijn contract bij Reggeborgh, dus alles bij het oude? Dat is juist het verrassende. Achter de schermen heeft de schaatser na twee lastige jaren een keuze gemaakt die niemand zag aankomen. Hij gaat solo. Eigen voorbereiding, meer tijd op zijn boerderij, andere route richting de Olympische Spelen.

Hij blijft, maar gaat het volledig anders aanpakken

Op papier verandert er weinig. Roest blijft schaatser bij Reggeborgh, het team waarmee hij in Peking olympisch goud pakte. Toch zit de echte beweging in de voorbereiding. Hij traint niet langer in de standaardstructuur van de ploeg, maar maakt zijn eigen schema. “Ik denk dat het de juiste keuze is,” zei hij tegen Sportnieuws.nl.

Klinkt als een kleine aanpassing. Is het niet.

Voor een topschaatser draait alles om dagelijkse routine, herhaling, het ritme van een team. Roest stapt daar deels uit. Niet uit boosheid of conflict. Wel omdat de oude routine hem niet meer bracht wat hij ervan verwachtte.

Daarmee maakt hij zichzelf voor het komende seizoen een soort solo-atleet binnen een team. Een combinatie die je in de topschaatswereld nauwelijks ziet.

Twee lastige jaren, en wat hij daarmee bedoelt

De woorden “twee lastige jaren” lijken bescheiden voor wat er echt speelde. Posities op het podium die jarenlang vanzelf voelden, lukten ineens niet meer. Een paar tegenvallende toernooien deden de rest.

Wat doe je dan? Doortrainen op de manier die je altijd deed, in de hoop dat het weer komt. Of erkennen dat de formule misschien is uitgewerkt.

Roest koos voor het tweede. Daarvoor moet je iets durven, vooral op een moment dat alle ogen op het olympisch seizoen gericht zijn. Hoe topsporters omgaan met risico’s en beslissingen onder druk is een onderwerp waar je veel over leest, maar zelden zie je het zo concreet uitgevoerd worden door iemand die er nog midden in zit.

Op de boerderij is er ruimte die op het ijs ontbreekt

En dan die boerderij. Voor wie niets met topsport heeft, klinkt “meer tijd op de boerderij” bijna als afzwaaien. Voor een atleet werkt het andersom. Rust buiten het sportregime is geen luxe, maar onderdeel van de prestatie. Hersteltijd, hoofd leeg, andere fysieke arbeid die spieren op een andere manier belast.

Roest heeft de boerderij niet ineens. Die is er al jaren. Wat verandert, is dat hij die plek nu actief in zijn voorbereiding inbouwt in plaats van eromheen.

Vroege ochtenden in de stal, geen drukke trainingstoer eromheen. Voor een topsporter is dat eigenlijk best radicaal. Wat hij doet, komt neer op zijn leven minder gespecialiseerd maken. Het past bij iemand die precies weet wat er nodig is om topsporter te zijn en die zich realiseert dat het laatste percentage soms niet uit nog meer training komt.

Wat dit betekent voor het olympisch seizoen

Het olympisch seizoen gaat over een paar maanden los. Wereldbekerwedstrijden, NK afstanden, en daarna Milaan-Cortina 2026. Voor Reggeborgh is dit best spannend. Een van hun grootste schaatsers kiest voor een afwijkend pad in een jaar waarin elk detail telt.

Voor Roest zelf is het simpeler. Doorgaan zoals het ging, was geen optie meer. Iets veranderen wel. Als hij daarmee de oude scherpte terugkrijgt, is dit het verhaal waar straks bij elke gewonnen rit op terug wordt gegrepen.

En als het niet werkt, hoor je daar ook over.

Eerlijk gezegd is dit het soort beslissing dat je vaker zou willen zien in de Nederlandse topsport. Niet doorploeteren op iets wat niet meer past, maar de moed hebben om midden in een carrière het systeem te kantelen. Of het rendement heeft, weten we volgend voorjaar.