Menselijke katapult velt tweede stuntman op Zwarte Cross
Twee sprongen, twee ambulances. De menselijke katapult zou hét spektakelstuk van de Zwarte Cross worden: een stuntman die met 185 kilometer per uur over de Megatent wordt geschoten. Na twee dagen is het festival door zijn stuntmannen heen. En de vier resterende sprongen? Die gaan gewoon niet meer door.
Eerst een hersenschudding, toen een gebroken enkel
Donderdagavond ging het al mis. Freerunner Jim van Nes landde verkeerd op het kussen aan de andere kant van de tent, kreeg zijn eigen knie tegen zijn hoofd en lag een tot twee minuten buiten bewustzijn. Zware hersenschudding, nachtje ziekenhuis.
Vrijdagavond was het de beurt aan Laurent Arrabito. De sprong werd eerst nog een kwartier uitgesteld vanwege de wind, maar om 20.30 uur ging hij alsnog de lucht in. De vlucht zelf verliep prima. De landing niet: gebroken enkel.
185 km/u
De snelheid die een stuntman haalt tijdens de katapultsprong
Twee incidenten in twee dagen, en dan houdt het op. De organisatie liet via Omroep Gelderland weten dat er simpelweg geen stuntmannen meer over zijn. De vier megastunts die nog gepland stonden voor zaterdag en zondag zijn geschrapt.
| Donderdag | Vrijdag | |
| Stuntman | Jim van Nes | Laurent Arrabito |
| Wat ging er mis | Knie tegen hoofd bij landing | Harde landing op het kussen |
| Blessure | Zware hersenschudding | Gebroken enkel |
| Afloop | Nacht in ziekenhuis, vrijdag ontslagen | Maakt het verder goed |
De stunt was “technisch geslaagd”, zegt de organisatie
Hier wordt het opvallend. Volgens de organisatie verliepen beide sprongen technisch goed. De katapult deed wat hij moest doen, de stuntmannen vlogen keurig 75 meter over de feesttent en kwamen op het kussen terecht. Alleen die laatste meter, de landing, ging twee keer mis.
“Wij hebben eindeloos ontzag voor stuntmannen Jim van Nes en Laurent Arrabito. Wat hebben deze twee topatleten geweldige prestaties geleverd. Hulde!”
Organisatie Zwarte Cross
Klinkt sympathiek. Maar als je twee van de twee sprongen afsluit met een ziekenhuisbezoek, is “technisch geslaagd” wel een rekbaar begrip. Bij zo’n snelheid is de landing geen detail, dat ís de stunt. Een kussen kan nog zo groot zijn, je lichaam moet op precies de goede manier neerkomen. Hoe topsporters met dat soort risico’s omgaan is een vak apart, maar zelfs de besten hebben hier maar één kans om het goed te doen.
En de stuntmannen zelf? Die willen gewoon weer
Wat je van de stunt ook vindt, aan de mannen zelf ligt het niet. Jim van Nes stond vrijdagochtend alweer buiten het ziekenhuis en klonk bij Qmusic alsof hij een verzwikte teen had opgelopen.
“Met mij gaat het redelijk goed. Ik heb vooral hoofdpijn als ik mijn hoofd beweeg. Als ik de kans had gekregen, had ik het zo nog een keer gedaan.”
Jim van Nes, freerunner, bij Qmusic
Nog een keer. Na twee minuten buiten bewustzijn.
Dat is precies het ongemakkelijke aan dit soort spektakel. De stuntmannen tekenen er vol overtuiging voor, het publiek smult ervan en de organisatie spreekt van topatleten. Iedereen wil het. Totdat er niemand meer over is om te springen.
Niet de eerste keer dat de Zwarte Cross de grens opzoekt
De Zwarte Cross in Lichtenvoorde is groot geworden met precies dit soort randjes: motorcross, stunts en een gezonde dosis Achterhoekse eigenwijsheid. Het festival haalde eerder dit jaar ook al het nieuws met een verbod op festivalhit Baila de Gasolina, dus aan reuring geen gebrek.
Het verschil: een omstreden liedje kost hooguit wat gemor op het terrein. Een menselijke katapult kost je in twee dagen je complete stuntteam.
Grote kans dat de katapult volgend jaar gewoon weer op het programma staat, in een aangepaste vorm. Het is en blijft de Zwarte Cross. Maar de vraag mag gesteld: is een stunt waarbij de landing twee keer op rij misgaat een succes met pech, of een ongeluk dat toevallig meeviel?
